Kurs Lua

Lekcja 1 • Zmienne i typy danych

Wyjaśnia typowanie dynamiczne, nil, wartości logiczne, liczby i łańcuchy znaków. Studenci zyskują umiejętność przechowywania i sprawdzania wartości w dowolnym programie w Lua.

Lekcja 2 • Składnia i struktura kodu w Lua

Wprowadza składnię instrukcji, komentarze i reguły białych znaków. Stanowi podstawę gramatyczną, od której zależy każdy kolejny skrypt.

Lekcja 3 • Instalacja i konfiguracja Lua

Obejmuje instalację środowiska uruchomieniowego Lua w głównych systemach operacyjnych i konfigurację edytora. Łączy się z rozdziałem, umożliwiając praktykę od pierwszej lekcji.

Lekcja 4 • Podstawowe wejście i wyjście

Uczy print, io.write i io.read do interakcji z konsolą. Umożliwia studentom natychmiastowe wyświetlanie wyników i przyjmowanie danych od użytkownika.

Lekcja 1 • Break, Goto i sterowanie pętlami

Wyjaśnia break do wychodzenia z pętli i goto do kontrolowanych skoków. Uzupełnia zestaw narzędzi do sterowania przepływem o bezpieczne i celowe wzorce użycia.

Lekcja 2 • Pętle for numeryczne i ogólne

Uczy numerycznej pętli for z kontrolą kroku i ogólnej pętli for z iteratorami. Przygotowuje studentów do przeglądania tablic, co jest omówione w następnym rozdziale.

Lekcja 3 • Instrukcje warunkowe

Obejmuje składnię if, elseif i else z warunkami zagnieżdżonymi. Bezpośrednio umożliwia logikę rozgałęziającą wymaganą przez każdy nietrywialny program.

Lekcja 1 • Funkcje rekurencyjne

Obejmuje rekurencję bezpośrednią i wzajemną z projektowaniem przypadku bazowego. Buduje umiejętności dekompozycji problemów stosowane w algorytmach i strukturach danych.

Lekcja 2 • Wiele wartości zwracanych i varargs

Wyjaśnia zwracanie wielu wartości i użycie składni varargs .... Otwiera elastyczne sygnatury funkcji powszechne w idiomach Lua.

Lekcja 3 • Zasięg lokalny a globalny

Rozróżnia czas życia i reguły widoczności zmiennych lokalnych i globalnych. Zapobiega typowym błędom zasięgu występującym w większych skryptach.

Lekcja 4 • Definiowanie i wywoływanie funkcji

Obejmuje składnię deklaracji funkcji, parametry i wartości zwracane. Ustanawia główny mechanizm abstrakcji używany w całym kursie.

Lekcja 1 • Manipulacja tablicami za pomocą biblioteki table

Wprowadza table.insert, table.remove, table.sort i table.concat. Wyposaża studentów w standardowe narzędzia biblioteczne do typowych operacji na tablicach.

Lekcja 2 • Tablice jako tablice indeksowane liczbami

Wyjaśnia sekwencje z kluczami całkowitymi i operator długości #. Umożliwia przechowywanie danych w stylu list i przetwarzanie sekwencyjne.

Lekcja 3 • Tworzenie tablic i dostęp do nich

Obejmuje składnię konstruktora tablic i wzorce dostępu klucz-wartość. Stanowi podstawę dla każdego zadania modelowania danych w Lua.

Lekcja 4 • Tablice jako słowniki

Obejmuje klucze łańcuchowe i mieszane do przechowywania danych w stylu map. Łączy się z przypadkami użycia ze świata rzeczywistego, takimi jak konfiguracja i obiekty rekordów.

Lekcja 1 • Zastępowanie i iteracja wzorców

Uczy string.gsub do zastępowania i string.gmatch do iteracji. Uzupełnia zestaw narzędzi do wzorców dla pełnych przepływów pracy związanych z transformacją tekstu.

Lekcja 2 • Formatowanie łańcuchów za pomocą string.format

Uczy specyfikatorów formatu dla liczb, łańcuchów i dopełniania. Umożliwia precyzyjne formatowanie wyników wymagane w logowaniu i raportowaniu.

Lekcja 3 • Podstawy biblioteki string

Obejmuje string.len, string.sub, string.upper, string.lower i string.rep. Buduje podstawowy zestaw narzędzi do przetwarzania tekstu dla wszystkich zadań związanych z łańcuchami.

Lekcja 4 • Znajdowanie i dopasowywanie wzorców

Obejmuje string.find, string.match i grupy przechwytujące. Umożliwia wyodrębnianie strukturalnych danych z surowego tekstu.

Lekcja 1 • Budowanie klas za pomocą prototypów

Implementuje konstruktory klas i wysyłanie metod za pomocą łańcuchów __index. Studenci tworzą wielokrotnego użytku wzorce obiektów ze współdzielonymi metodami.

Lekcja 2 • Dziedziczenie i polimorfizm

Rozszerza łańcuchy prototypów o pojedyncze dziedziczenie i nadpisywanie metod. Uzupełnia model OOP o wzorce podklas i wywołań super.

Lekcja 3 • Metametody arytmetyczne i porównania

Obejmuje metametody __add, __sub, __mul, __eq, __lt i __le. Umożliwia niestandardowym typom uczestniczenie w standardowych wyrażeniach Lua.

Lekcja 4 • Metametody Index i Newindex

Uczy __index do wyszukiwania właściwości i __newindex do przechwytywania zapisu. Umożliwia wartości domyślne, tablice tylko do odczytu i obiekty proxy.

Lekcja 1 • Debugowanie za pomocą biblioteki debug

Obejmuje debug.traceback, debug.getinfo i funkcje hook. Daje studentom narzędzia do diagnozowania problemów w złożonych, wielomodułowych programach.

Lekcja 2 • require i system pakietów

Wyjaśnia require, package.path i zachowanie buforowania modułów. Uczy studentów niezawodnego ładowania i zarządzania zależnościami.

Lekcja 3 • Niestandardowe błędy i obiekty błędów

Uczy error() z poziomami i strukturalnymi obiektami tabel błędów. Umożliwia informatywną, maszynowo czytelną komunikację błędów w bibliotekach.

Lekcja 4 • Obsługa błędów za pomocą pcall i xpcall

Wprowadza pcall i xpcall do chronionych wywołań i przechwytywania błędów. Zapobiega nieobsłużonym błędom, które mogłyby spowodować awarię skryptów produkcyjnych.

Lekcja 1 • Iteratory zbudowane z korutyn

Buduje stanowe iteratory przy użyciu coroutine.wrap dla czystej składni. Łączy wiedzę o korutynach z praktycznym użyciem ogólnej pętli for.

Lekcja 2 • Profilowanie i dostrajanie wydajności

Stosuje pomiar czasu, lokalne buforowanie i wstępną alokację tablic w celu zmniejszenia narzutu. Studenci mierzą i poprawiają wydajność skryptów za pomocą konkretnych benchmarków.

Lekcja 3 • Korutyny i kooperatywne wielozadaniowanie

Wprowadza coroutine.create, resume, yield i status. Umożliwia kooperacyjne planowanie i potoki producent-konsument w Lua.

Lekcja 4 • Zarządzanie pamięcią i odśmiecanie pamięci

Obejmuje przyrostowy GC, collectgarbage() i słabe tablice. Uczy studentów kontrolowania użycia pamięci w długo działających aplikacjach.