Kompulsif Davranışların Nörobilimi Eğitimi

Ders 1 • Beyin Mimarisi ve İşlevsel Bölgeler

Nöroanatomik yer işaretlerini kullanarak ana beyin bölgelerini davranışsal işlevlerine eşler. Sonraki bölümlerdeki devre düzeyindeki tartışmaları yorumlamak için gerekli olan uzamsal okuryazarlığı geliştirir.

Ders 2 • Davranışsal Nörobilimde Araştırma Yöntemleri

Beyin-davranış bağlantılarını incelemek için kullanılan görüntüleme, elektrofizyoloji ve lezyon yöntemlerini inceler. Öğrencileri kurs boyunca sunulan kanıtları eleştirel olarak değerlendirmeye hazırlar.

Ders 3 • Nöronlar, Sinapslar ve Sinyal İletimi

Nöronal anatomi, aksiyon potansiyelleri ve sinaptik iletişimi kapsar. Sonraki tüm nörokimyasal içeriği anlamak için gereken hücresel temeli sağlar.

Ders 1 • İsteme ve Beğenme: Teşvik Edici Duyarlılık

Teşvik edici duyarlılık teorisini kullanarak motivasyonel dürtüyü hazsal zevkten ayırır. Azalan zevke rağmen kompulsif davranışın neden devam ettiğini açıklar.

Ders 2 • Stres, Motivasyon ve Olumsuz Pekiştirme

Stres hormonlarının, kaçınma temelli motivasyonu yönlendirmek için ödül devreleriyle nasıl etkileşime girdiğini inceler. Olumsuz pekiştirmeyi, kompulsif davranışın sürdürülmesinde anahtar bir mekanizma olarak tanıtır.

Ders 3 • Ödül Devreleri ve Dopamin

Mezolimbik ve mezokortikal dopamin yollarını ve bunların ödül işlemedeki rollerini detaylandırır. Daha sonra tartışılan bağımlılık ve kompulsiyonun devre düzeyindeki temelini oluşturur.

Ders 1 • Kompulsif Bozukluklar İçin Tanısal Çerçeveler

Güncel psikiyatrik sınıflandırma sistemlerini ve bunların kompulsif spektrum bozuklukları için kriterlerini inceler. Klinik dili uluslararası kabul görmüş tanı standartlarına dayandırır.

Ders 2 • Kompulsiyon ve Dürtüsellik: Temel Ayrımlar

Dürtüsel eylemi, davranışsal ve sinirsel kriterler kullanarak kompulsif tekrarla karşılaştırır. Tedavi planlamasını etkileyen yaygın sınıflandırma hatalarını önler.

Ders 3 • Kompulsivite Üzerine Transdiagnostik Bakış Açıları

OKB, bağımlılık ve yeme bozuklukları arasındaki paylaşılan sinirsel ve bilişsel özellikleri inceler. Tek bir bozukluk düşüncesini aşan birleşik bir mekanik görüşü destekler.

Ders 1 • Prefrontal Korteks ve Engelleyici Kontrol

Orbitofrontal, anterior singulat ve lateral prefrontal alanların istenmeyen eylemleri bastırmadaki rollerini inceler. Prefrontal hipoaktiviteyi davranışsal kontrol kaybına bağlar.

Ders 2 • İnsula ve İnteroseptif Düzensizlik

İnsulanın beden durumu farkındalığındaki rolünü ve dürtü ile şiddetli isteğe katkısını araştırır. İnteroseptif düzensizliği transdiagnostik bir kompulsivite mekanizması olarak tanıtır.

Ders 3 • Kompulsif Davranışın Devre Düzeyinde Modelleri

Döngü, prefrontal, amigdala ve insula verilerini entegre devre modellerinde sentezler. Öğrencilerin yeni kompulsif sunumlar hakkında mekanik hipotezler üretmelerini sağlar.

Ders 4 • Amigdala, Korku ve Kompulsif Kaçınma

Korku koşullanması ve kompulsif kaçınma davranışında amigdala-prefrontal etkileşimleri analiz eder. Tehdit işleme devrelerini OKB ve anksiyete kaynaklı kompulsiyonlara bağlar.

Ders 1 • Serotonin, OKB ve Davranışsal İnhibisyon

Kompulsif kontrol etme, zarardan kaçınma ve davranışsal inhibisyonun serotonerjik modülasyonunu detaylandırır. Serotonin geri alım inhibitörü tedavilerinin farmakolojik gerekçesini açıklar.

Ders 2 • Dopamin Düzensizliği ve Kompulsivite

Reseptör aşağı regülasyonu, hipofrontalite ve duyarlılaşmayı kompulsivitenin dopaminerjik mekanizmaları olarak inceler. Doğrudan Bölüm 2'deki ödül devreleri bilgisi üzerine inşa eder.

Ders 3 • Glutamat, Plastisite ve Alışkanlık Konsolidasyonu

Striatal devrelerde kompulsif alışkanlıkları pekiştiren glutamaterjik sinaptik plastisite mekanizmalarını kapsar. Glutamat hedefli farmakoterapi gerekçesini tanıtır.

Ders 1 • Gen-Çevre Etkileşimleri ve Risk

Genetik yatkınlıkların travma, stres ve madde maruziyeti ile etkileşime girerek kompulsif bozukluklar üretmesini modeller. Öğrencileri gelişimsel ve önleme tartışmalarına hazırlar.

Ders 2 • Aday Genler ve Genom Çapında Bulgular

Kompulsif fenotiplerle ilişkili dopamin, serotonin ve glutamat gen varyantlarını inceler. Moleküler varyantları Bölüm 4'te açıklanan devre düzeyindeki işlev bozukluğuna bağlar.

Ders 3 • Kompulsif Davranışta Epigenetik Mekanizmalar

DNA metilasyonu, histon modifikasyonu ve kodlamayan RNA'yı deneyime bağlı kompulsif riskin aracıları olarak açıklar. Çevrenin, diziyi değiştirmeden gen ifadesini nasıl değiştirdiğini gösterir.

Ders 1 • Yetişkin Başlangıcı ve Sürdürme Faktörleri

Mesleki stres, ilişki bozulması ve kronik ağrıyı, kompulsif davranışı başlatan veya tırmandıran yetişkin tetikleyicileri olarak tanımlar. Gelişimsel ve klinik içerik arasında köprü kurar.

Ders 2 • Erken Olumsuzluk ve Kompulsif Kırılganlık

Çocukluk çağı travması, ihmal ve bağlanma bozulmasının stres ve ödül devrelerini nasıl değiştirdiğini analiz eder. Olumsuz erken deneyimi, yetişkinlikte yüksek kompulsif bozukluk riskine bağlar.

Ders 3 • Ergen Beyin Gelişimi ve Risk

Ergenleri kompulsif alışkanlık oluşumuna karşı kırılgan kılan uzun süreli prefrontal olgunlaşma ve yüksek striatal reaktiviteyi inceler. Gelişimsel zamanlamayı önleme pencerelerine bağlar.

Ders 1 • Farkındalık ve İnterosepsiyon Temelli Müdahaleler

Farkındalık temelli nüks önleme ve dürtü sörfünü açıklamak için insula ve prefrontal nörobilimi uygular. İnteroseptif eğitimi azaltılmış kompulsif yanıt vermeye bağlar.

Ders 2 • Kişiselleştirilmiş Tedavi ve Biyobelirteç Tahmini

Nörogörüntüleme, genetik ve EEG ölçümlerini kullanan biyobelirteç rehberliğinde tedavi eşleştirmesini tanıtır. Öğrencileri, kompulsif bozukluk bakımına hassas tıp ilkelerini uygulamaya hazırlar.

Ders 3 • Farmakolojik Tedaviler ve Mekanizmalar

Dopamin, serotonin, glutamat ve opioid sistemlerini hedef alan onaylanmış ve geliştirilmekte olan farmakoterapileri inceler. Her ilaç sınıfını Bölüm 5'te ele alınan nörokimyasal mekanizmalara bağlar.

Ders 4 • Bilişsel-Davranışçı Terapi ve Sinirsel Değişim

Maruz bırakma ve tepki önleme, alışkanlığı tersine çevirme ve bilişsel yeniden yapılandırmayı destekleyici nörogörüntüleme kanıtlarıyla inceler. Psikolojik tedavinin ölçülebilir devre düzeyinde değişim ürettiğini gösterir.