Graston kursu

Ders 1 • Bağ Dokusu Histolojisi

Fasiyal sertlik ve esnekliği belirleyen hücresel ve hücre dışı bileşenleri inceler. Mikroskobik yapıyı palpe edilebilir doku özellikleriyle ilişkilendirir.

Ders 2 • Fasiyal Sisteme Genel Bakış

Üç boyutlu fasiyal ağı ve vücut boyunca sürekliliğini tanıtır. Sonraki tüm teknik çalışmaları için gerekli anatomik temeli oluşturur.

Ders 3 • Fasiyal Kısıtlamanın Biyomekaniği

Adezyonların, yoğunlaşmanın ve değişmiş kollajen yöneliminin nasıl hareket disfonksiyonu yarattığını analiz eder. Enstrüman destekli gevşetme için mekanik gerekçeyi sağlar.

Ders 1 • Endikasyonlar, Kontrendikasyonlar ve Önlemler

Enstrüman gevşetmesinin uygun, dikkatli veya yasak olduğu klinik senaryoları tanımlar. Herhangi bir uygulamalı pratik başlamadan önce güvenli hasta seçimini sağlar.

Ders 2 • IASTM'nin Tarihçesi ve Gelişimi

Enstrüman destekli yumuşak doku mobilizasyonunun geleneksel kazıma uygulamalarından modern kanıta dayalı protokollere kadar olan yolculuğunu izler. Mevcut araçları tarihsel bir soy içinde bağlamsallaştırır.

Ders 3 • Kanıt Temeli ve Klinik Araştırma

Enstrüman destekli gevşetme için etkinlik, dozaj ve sonuç ölçümleri üzerine güncel hakemli literatürü gözden geçirir. Çalışma kalitesinin eleştirel değerlendirmesini öğretir.

Ders 1 • Tutuş Teknikleri ve Vücut Mekaniği

Etkinliği en üst düzeye çıkarmak ve yaralanmayı önlemek için doğru uygulayıcı duruşu, el pozisyonu ve kuvvet oluşumunu belirler. Takip eden tüm teknik bölümleri için temel niteliğindedir.

Ders 2 • Enstrüman Hijyeni ve Bakımı

Profesyonel sağlık hijyeni gerekliliklerini karşılayan temizlik protokollerini, dezenfeksiyon standartlarını ve saklama uygulamalarını kapsar. Hem hastayı hem de uygulayıcıyı korur.

Ders 3 • Araçları Tedavi Hedefleriyle Eşleştirme

Hedef doku derinliği, vücut bölgesi ve istenen mekanik etkiye dayalı sistematik alet seçimini öğretir. Klinik karar vermede deneme-yanılmayı azaltır.

Ders 1 • Postüral ve Hareket Taraması

Fasiyal kısıtlama yerlerini tahmin etmek için statik postüral analiz ve fonksiyonel hareket taramalarını bütünleştirir. Küresel hareket paternlerini lokal doku bulgularına bağlar.

Ders 2 • Enstrüman Destekli Doku Taraması

Adezyonları ve yoğunlaşmayı enstrüman geri bildirimi yoluyla tespit etmek için tanısal bir araç olarak tarama strokunu tanıtır. Manuel palpasyonu enstrüman aracılı değerlendirmeyle köprüler.

Ders 3 • Palpasyon Temelleri

Kademeli basınç katmanları kullanarak normal ve kısıtlı doku arasında dokunsal ayrım yapma becerisini eğitir. Tüm değerlendirme ve tedavi kararları için duyusal temeli oluşturur.

Ders 1 • Strok Mekaniği ve Parametreleri

Strok etkisini belirleyen açı, basınç, hız ve yön değişkenlerini tanımlar. Tüm uygulamalı teknik bölümlerinde kullanılan teknik kelime dağarcığını sağlar.

Ders 2 • Çapraz Lif ve Sıyırma Strokleri

Kollajen çapraz bağlarını ve adezyon bantlarını hedef alan dik ve uzunlamasına strokları kapsar. Bunlar, enstrüman tekniği repertuarındaki birincil yeniden şekillendirme stroklarıdır.

Ders 3 • J-Strok ve Yelpazeleme Teknikleri

Fasiyal birleşim noktalarını, insersiyonları ve geniş yüzey alanlarını tedavi etmek için kavisli ve yelpaze şeklindeki strokları tanıtır. Karmaşık anatomik bölgeler için uygulayıcının araç setini genişletir.

Ders 4 • Efleuraj ve Tarama Strokleri

Dokuyu ısıtmak, kısıtlamaları değerlendirmek ve tedaviyi bitirmek için kullanılan uzun, kaydırmalı strokları öğretir. Bu stroklar her seansı çerçeveler ve odaklanmış teknikler arasında geçiş sağlar.

Ders 1 • Yardımcı Tedavileri Entegre Etme

Sonuçları optimize etmek için enstrüman gevşetmesini terapötik egzersiz, manuel terapi ve modalitelerle birleştirir. Doku esnekliği penceresini en üst düzeye çıkaran sıralama kararlarını öğretir.

Ders 2 • Dokümantasyon ve Sonuç Raporlama

SOAP notları, ilerleme raporları ve sonuç verileri için profesyonel dokümantasyon standartları oluşturur. Sağlayıcılar arasında klinik hesap verebilirliği ve bakım sürekliliğini destekler.

Ders 3 • Dozaj ve Seans Yapılandırması

Güvenli ve etkili dozlama için tedavi sıklığı, seans süresi, strok hacmi ve doku yanıtı eşiklerini tanımlar. Aşırı tedaviyi önler ve seanslar arasında ilerlemeye rehberlik eder.

Ders 4 • Klinik Hipotez Oluşturma

Değerlendirme bulgularını olası doku patolojisi ve fasiyal kısıtlama paternlerine bağlamak için hipotez odaklı muhakemeyi öğretir. Tanı ve planlamada bilişsel önyargıyı azaltır.

Ders 1 • Üst Ekstremite Protokolleri

Yaygın klinik prezentasyonlar için omuz kuşağına, dirseğe, ön kola ve ele enstrüman uygulamasını kapsar. Rotator manşet, lateral epikondil ve karpal tünel patolojilerini ele alır.

Ders 2 • Lomber ve Torasik Omurga Protokolleri

Enstrüman tekniklerini kullanarak paraspinal kas yapısını, torakolomber fasyayı ve göğüs kafesi hareketliliğini ele alır. Strok yönünü ve derinliğini yönlendirmek için spinal biyomekaniği bütünleştirir.

Ders 3 • Gövde ve Abdominal Protokoller

Linea alba, oblikler ve torasik çıkış dahil olmak üzere ön ve yan gövde fasyalarını tedavi eder. Gövde fasiyal sağlığını hem solunum hem de lomber-pelvik fonksiyonla ilişkilendirir.

Ders 4 • Servikal ve Kraniyal Protokoller

Boyuna, suboksipital bölgeye ve yüz fasyasına modifiye edilmiş, daha düşük kuvvetli enstrüman teknikleri uygular. Bu bölgedeki nörovasküler yapılar için artırılmış önlemleri vurgular.

Ders 1 • Kronik Ağrı ve Santral Sensitizasyon

Santral sensitizasyonu ve kronik ağrısı olan hastalar için enstrüman dozajını ve iletişim stratejilerini değiştirir. Nosebo etkilerini önler ve terapötik ittifakı güçlendirir.

Ders 2 • Geriatrik ve Pediatrik Uyarlamalar

Yaşlanan ve gelişen dokular için enstrüman basıncını, alet seçimini ve seans süresini ayarlar. Bu popülasyonlara özgü onam, iletişim ve doku kırılganlığını ele alır.

Ders 3 • Atletik Performans Uygulamaları

Etkinlik öncesi hazırlık, müsabaka içi toparlanma ve sezon dışı yeniden şekillenme için enstrüman protokollerini uyarlar. Spora özgü hareket taleplerini tedavi tasarımına entegre eder.

Ders 4 • Nörolojik ve Hipermobilite Durumları

Nörolojik defisitleri, hipermobilite spektrum bozuklukları ve bağ dokusu patolojileri olan hastalarda enstrüman kullanımını ele alır. Stabilite-ilk tedavi sıralamasını vurgular.