Kurs terapii systemowej

Lekcja 1 • Epistemologia i etyka w pracy systemowej

Analizuje konstruktywistyczne i społeczno-konstrukcjonistyczne epistemologie leżące u podstaw praktyki systemowej. Omówione są obowiązki etyczne związane z jednoczesną pracą z wieloma klientami.

Lekcja 2 • Kluczowe pojęcia systemowe

Wprowadza przyczynowość kołową, homeostazę i ekwifinalność jako podstawowe idee. Te koncepcje stanowią fundament każdej techniki nauczanej w kolejnych rozdziałach.

Lekcja 3 • Historia i korzenie filozoficzne

Śledzi rozwój terapii systemowej od cybernetyki i ogólnej teorii systemów do współczesnej praktyki. Zapewnia rodowód pojęciowy niezbędny do zrozumienia, dlaczego metody systemowe działają.

Lekcja 1 • Pytania kołowe i systemowe

Wprowadza pytania kołowe, refleksyjne i różnicowe jako narzędzia oceny i interwencji. Te style zadawania pytań ujawniają dynamikę relacyjną niewidoczną dla dociekań liniowych.

Lekcja 2 • Formułowanie hipotezy systemowej

Syntetyzuje dane oceny w roboczą hipotezę systemową łączącą objaw z funkcją relacyjną. Hipotezy pozostają wstępne, kierując pracą terapeuty, a nie ją ograniczając.

Lekcja 3 • Ocena strukturalna rodziny

Stosuje koncepcje strukturalne do oceny hierarchii, podsystemów i przepuszczalności granic. Wyniki oceny bezpośrednio kształtują interwencje strukturalne wprowadzane później.

Lekcja 4 • Konstrukcja i analiza genogramu

Uczy ustrukturyzowanego mapowania wielopokoleniowych danych rodzinnych przy użyciu ustandaryzowanej notacji. Genogramy ujawniają wzorce, trójkąty i dziedzictwo, które informują o interwencji.

Lekcja 1 • Interwencje związane z tworzeniem granic

Obejmuje techniki wzmacniania rozmytych granic i zwiększania przepuszczalności sztywnych. Praca nad granicami przywraca właściwą hierarchię i funkcjonowanie podsystemów.

Lekcja 2 • Kluczowe pojęcia modelu strukturalnego

Przegląd struktury, podsystemów i granic jako celów zmiany terapeutycznej. Łączy teorię strukturalną z umiejętnościami oceny zbudowanymi w Rozdziale 2.

Lekcja 3 • Odgrywanie jako podstawowa technika

Uczy terapeutów, jak inicjować żywe sekwencje interakcji w sesji, aby obserwować i restrukturyzować wzorce. Odgrywanie przekształca mówienie o problemach w bezpośrednią zmianę systemową.

Lekcja 4 • Wyważanie i kwestionowanie systemu

Uczy celowego sprzymierzania się terapeuty z jednym członkiem w celu zdestabilizowania sztywnych hierarchii. Wyważanie tworzy produktywny brak równowagi, który motywuje do zmiany strukturalnej.

Lekcja 1 • Zasady terapii strategicznej

Obejmuje skoncentrowane na problemie, dyrektywne podejście Haleya i Madanes do zmiany sekwencji behawioralnych. Myślenie strategiczne przedkłada pragmatyczną zmianę nad wgląd.

Lekcja 2 • Stała preskrypcja

Uczy stałej preskrypcji Selvini Palazzoli dla rodzin z członkami psychotycznymi lub silnie splątanymi. Studenci poznają precyzyjne protokoły wdrożenia i monitorowania.

Lekcja 3 • Mediolański model systemowy

Wprowadza stosowanie hipotez, kołowość i neutralność jako kluczowe postawy terapeutyczne zespołu mediolańskiego. Model kładzie nacisk na informację, a nie na instrukcję.

Lekcja 4 • Pozytywne konotowanie i rytuały

Obejmuje pozytywne konotowanie objawu i rytuały rodzinne jako narzędzia zmiany wywodzące się z Mediolanu. Rytuały wyznaczają przejścia i zakłócają sztywne sekwencje relacyjne.

Lekcja 1 • Wyjątkowe wyniki i przepisywanie na nowo

Obejmuje identyfikowanie wyjątków od historii problemu i budowanie wokół nich alternatywnych narracji. Rozmowy przepisujące na nowo pogrubiają preferowane historie tożsamościowe.

Lekcja 2 • Eksternalizacja problemów

Uczy praktyki oddzielania osoby od problemu poprzez zabiegi językowe i relacyjne. Eksternalizacja zmniejsza wstyd i otwiera przestrzeń dla sprawczości.

Lekcja 3 • Świadkowanie i ceremonie definicyjne

Uczy praktyk świadkowania z zewnątrz i ceremonii definicyjnych w celu społecznego pogrubienia preferowanych narracji. Społeczność i zasoby relacyjne są mobilizowane jako czynniki terapeutyczne.

Lekcja 4 • Kolaboracyjne systemy językowe

Wprowadza postawę nierozumienia Anderson i Goolishiana oraz dialogiczną rozmowę jako narzędzia terapeutyczne. Studenci ćwiczą tworzenie wspólnego znaczenia bez narzucania ram eksperckich.

Lekcja 1 • Pytanie o cud i jego warianty

Uczy pytania o cud i jego adaptacji w celu uzyskania szczegółowych opisów preferowanej przyszłości. Żywe wizje przyszłości motywują do zmiany zachowania w teraźniejszości.

Lekcja 2 • Wyszukiwanie wyjątków i wzmacnianie

Identyfikuje momenty, gdy problem jest nieobecny lub mniej nasilony, i wzmacnia te wyjątki. Sekwencje wyjątków ujawniają istniejące rozwiązania klienta, które można rozszerzyć.

Lekcja 3 • Podstawy podejścia skoncentrowanego na rozwiązaniu

Obejmuje podstawowe założenia de Shazera i Berga: problemy i rozwiązania niekoniecznie są ze sobą powiązane. Studenci przechodzą od analizy problemu do konstruowania rozwiązania.

Lekcja 4 • Integracja podejść opartych na zasobach

Syntetyzuje metody skoncentrowane na rozwiązaniu z technikami narracyjnymi i strukturalnymi w przypadku złożonych prezentacji. Studenci rozwijają elastyczne strategie integracji, a nie sztywne trzymanie się protokołu.

Lekcja 1 • Systemowa terapia par

Dotyczy cykli relacyjnych, dynamiki przywiązania i nierównowagi władzy w pracy z parami. Studenci używają pytań kołowych i odgrywania, aby przerwać negatywne cykle interakcji.

Lekcja 2 • Systemy rodzin patchworkowych i zrekonstruowanych

Analizuje unikalne wyzwania strukturalne rodzin zrekonstruowanych, w tym konflikty lojalnościowe i niejasność ról. Interwencje dotyczą jasności granic i integracji ojczyma/macochy.

Lekcja 3 • Systemy samotnych rodziców i rodziny wielopokoleniowe

Dotyczy wymagań strukturalnych wobec gospodarstw domowych samotnych rodziców i roli sieci dalszych krewnych. Interwencje wzmacniają hierarchię rodzicielską bez patologizowania formy rodziny.

Lekcja 4 • Rodziny LGBTQ+ i struktury różnorodne

Stosuje koncepcje systemowe do rodzin LGBTQ+, rodzin z wyboru i struktur nietradycyjnych. Studenci ćwiczą afirmatywną, niepatologizującą ocenę i interwencję systemową.

Lekcja 1 • Praktyka refleksyjna i aspekt osobowy terapeuty

Rozwija samoświadomość terapeuty dotyczącą osobistych wzorców z rodziny pochodzenia i ich wpływu klinicznego. Praktyka refleksyjna jest pozycjonowana jako ciągła dyscyplina zawodowa.

Lekcja 2 • Praca ze złożonością i przewlekłością

Dotyczy pracy systemowej z rodzinami wieloproblemowymi, przewlekłymi stanami zdrowia psychicznego i utrwalonymi wzorcami. Studenci dostosowują tempo i intensywność interwencji do złożonych prezentacji.

Lekcja 3 • Pomiar wyników i praktyka oparta na dowodach

Wprowadza narzędzia rutynowego monitorowania wyników i bazę dowodową dla terapii systemowych. Studenci integrują praktykę opartą na informacji zwrotnej ze swoim przepływem pracy klinicznej.

Lekcja 4 • Superwizja na żywo i zespoły refleksyjne

Obejmuje wykorzystanie lustra weneckiego, słuchawek i formatów zespołów refleksyjnych w szkoleniu systemowym. Studenci doświadczają zarówno roli superwizowanego, jak i superwizora.