Kurs Terapii Tańcem

Lekcja 1 • TTR a pokrewne dziedziny

Wyjaśnia różnice między TTR, edukacją taneczną, fizjoterapią i ekspresyjną terapią sztuką. Określa unikalny zakres praktyki TTR.

Lekcja 2 • Standardy etyczne i zawodowe

Obejmuje kodeksy etyki zawodowej, wymogi certyfikacyjne i oczekiwania dotyczące superwizji. Od początku ugruntowuje studentów w odpowiedzialnej, rozliczalnej praktyce.

Lekcja 3 • Historia i ewolucja TTR

Śledzi TTR od wczesnych pionierów do współczesnej praktyki. Zapewnia kontekst do zrozumienia, jak dziedzina rozwinęła swoją tożsamość zawodową.

Lekcja 1 • Wysiłek i dynamika w ruchu

Pogłębia rozumienie czynników wysiłku: Ciężaru, Przestrzeni, Czasu i Przepływu. Studenci identyfikują wzorce wysiłku powiązane ze stanami emocjonalnymi i psychicznymi.

Lekcja 2 • Umiejętności obserwacji i dokumentacja

Trenuje systematyczną obserwację sekwencji ruchu na żywo i nagranych. Studenci tworzą ustrukturyzowane profile ruchu wykorzystywane w ocenie klinicznej.

Lekcja 3 • Wprowadzenie do Analizy Ruchu Labana

Przedstawia cztery kategorie ARL: Ciało, Wysiłek, Kształt i Przestrzeń. Ustanawia wspólne słownictwo do opisu ruchu używane w całym kursie.

Lekcja 4 • Wzorce kształtu i przestrzeni

Bada, jak ciało zmienia kształt i porusza się w przestrzeni podczas ruchu. Łączy przepływ kształtu i ruch kierunkowy z dynamiką relacyjną.

Lekcja 1 • Związek ciała i umysłu w terapii

Bada neurobiologiczne i psychologiczne dowody na somatyczno-emocjonalne powiązania. Opiera interwencje TTR na dowodach naukowych dotyczących ciała i umysłu.

Lekcja 2 • Psychologia rozwojowa i ruch

Łączy kamienie milowe rozwoju z repertuarem ruchowym w ciągu życia. Wspomaga projektowanie interwencji TTR odpowiednich do wieku.

Lekcja 3 • Trauma a poruszające się ciało

Omawia fizjologiczny i psychologiczny wpływ traumy na ruch i obraz ciała. Wprowadza zasady opieki uwzględniającej traumę, niezbędne dla bezpiecznej praktyki TTR.

Lekcja 4 • Przywiązanie i dynamika relacyjna

Stosuje teorię przywiązania do relacji terapeutycznej w TTR. Studenci identyfikują wzorce przywiązania wyrażane poprzez ruch i rytm.

Lekcja 1 • Lustrowanie i ruch empatyczny

Uczy lustrowania ruchu jako narzędzia budowania relacji i empatycznego dostrojenia. Studenci ćwiczą precyzyjne i responsywne lustrowanie w ćwiczeniach diadycznych.

Lekcja 2 • Praktyka Autentycznego Ruchu

Wprowadza diadę świadek-poruszający się jako podstawową technikę TTR do samopoznania. Studenci doświadczają obu ról i zastanawiają się nad ich implikacjami terapeutycznymi.

Lekcja 3 • Techniki rytmu i synchronii

Bada porywanie rytmiczne i synchronię jako mechanizmy zmiany terapeutycznej. Studenci stosują interwencje oparte na rytmie do regulacji pobudzenia i budowania spójności.

Lekcja 4 • Improwizacja jako narzędzie terapeutyczne

Wykorzystuje ustrukturyzowaną i swobodną improwizację do poszerzenia repertuaru ruchowego i autoekspresji. Studenci bezpiecznie facylitują improwizację w granicach terapeutycznych.

Lekcja 1 • Dokumentacja i notatki z postępów

Trenuje studentów w pisaniu dokładnej, zwięzłej dokumentacji klinicznej po sesjach. Notatki integrują obserwacje ruchu ze wskaźnikami postępu terapeutycznego.

Lekcja 2 • Wykorzystanie muzyki i rekwizytów

Bada, jak dobór muzyki i rekwizytów wzmacnia lub komplikuje ruch terapeutyczny. Studenci dokonują celowych, klinicznie uzasadnionych wyborów dotyczących materiałów sesji.

Lekcja 3 • Wyznaczanie celów i planowanie leczenia

Uczy, jak przełożyć dane z oceny klinicznej na mierzalne cele TTR. Studenci piszą plany leczenia integrujące cele ruchowe i psychologiczne.

Lekcja 4 • Fazy sesji TTR

Opisuje fazy rozgrzewki, rozwijania tematu i zamknięcia standardowej sesji. Studenci rozumieją terapeutyczny cel każdej fazy.

Lekcja 1 • Umiejętności facylitacji grup

Rozwija werbalne i niewerbalne techniki facylitacji specyficzne dla grup ruchowych. Studenci ćwiczą kierowanie, podążanie i utrzymywanie przestrzeni dla procesu grupowego.

Lekcja 2 • Projektowanie interwencji grupowych

Prowadzi studentów w tworzeniu ustrukturyzowanych aktywności grupowych dopasowanych do celów terapeutycznych. Interwencje są oceniane pod kątem bezpieczeństwa, inkluzywności i trafności klinicznej.

Lekcja 3 • Konflikt i opór w grupach

Omawia, jak konflikt i opór manifestują się w ruchu i zachowaniu grupowym. Studenci opracowują strategie terapeutycznej pracy z napięciem grupowym.

Lekcja 4 • Podstawy dynamiki grupowej

Wprowadza etapy rozwoju grupy i ich ruchowe ekspresje. Studenci identyfikują fazę grupy i odpowiednio dostosowują facylitację.

Lekcja 1 • TTR z osobami starszymi

Omawia czynniki fizyczne, poznawcze i psychospołeczne kształtujące TTR z osobami starszymi. Studenci dostosowują aktywności ruchowe do ograniczeń mobilności i demencji.

Lekcja 2 • TTR z osobami po traumie

Zapewnia protokoły TTR specyficzne dla traumy dla osób, które doświadczyły przemocy, katastrof i przemocy. Studenci stosują tytrowane, cielesne interwencje w ramach podejścia uwzględniającego traumę.

Lekcja 3 • TTR w ustawieniach medycznych i rehabilitacyjnych

Bada zastosowania TTR w onkologii, przewlekłym bólu i rehabilitacji neurologicznej. Studenci współpracują z profesjonalistami medycznymi w celu terapeutycznej integracji ruchu.

Lekcja 4 • TTR z dziećmi i młodzieżą

Obejmuje kwestie rozwojowe i zabawowe podejścia TTR dla młodzieży. Studenci projektują interwencje odpowiednie do wieku, odpowiadające na potrzeby behawioralne i emocjonalne.

Lekcja 1 • Projekty badawcze w TTR

Wprowadza projekty ilościowe, jakościowe i mieszane istotne dla badań TTR. Studenci oceniają mocne i słabe strony każdego podejścia.

Lekcja 2 • Pomiar wyników i ewaluacja programów

Uczy systematycznego zbierania i analizy danych o wynikach w programach TTR. Studenci projektują plany ewaluacji dla klinicznych i środowiskowych inicjatyw TTR.

Lekcja 3 • Krytyczna ocena literatury TTR

Rozwija umiejętności oceny jakości i przydatności opublikowanych badań TTR. Studenci stosują ramy krytycznej oceny do recenzowanych artykułów.

Lekcja 4 • Przekładanie dowodów na praktykę

Prowadzi integrację wyników badań z podejmowaniem decyzji klinicznych i projektowaniem sesji. Studenci równoważą dowody, preferencje klienta i wiedzę kliniczną.